RSS

بایگانی ماهانه: آوریل 2008

این شهبازی بالاخره کار دست خودش می دهد.

به یقین، اطلاع من از پیشینه فردی و خانوادگی سعید امامی بسیار بیش از آقای حسینیان است. تصویر کمال اعتماد، دایی سعید امامی که منشی پدرم بود، در رساله «زمین و انباشت ثروت» درج شده و در رساله فوق درباره نقش عموی ناتنی سعید امامی، سرهنگ ژاندارمری عباس پاکروان، فرمانده دسته ژاندارمری اعزامی به کوهمره، در سرکوب عشایر سُرخی و شکنجه آنان، در جریان قیام سال‌های 1341- 1342 پدرم، سخن گفته‎ام.

****

  

در زمان نگارش آن نامه به ساواک، پدرم نمی‌دانست که منشی مورد اعتمادش، کمال اعتماد، خویشاوند نزدیک سرهنگ ژاندارمری عباس پاکروان، تخریب‌گر اموالش و شکنجه‌گر مردم کوهمره و سُرخی، است. من نیز تا مدتی پس از مرگ مشکوک سعید امامی از این راز، و از نسبت خویشاوندی سعید با کمال اعتماد و سرهنگ پاکروان، مطلع نبودم.

من، چون بسیاری دیگر از علاقمندان به انقلاب، سعید امامی را «نفوذی» نمی‌دانستم. او را فردی افراطی می‌دانستم که به دلیل تندروی پدیده قتل‌های زنجیره‌ای را آفریده است.

 

 ***

 

تناقض‌های بیان شده درباره سعید امامی و پیشینه او منجر به کاوش جدّی من شد. به نتایجی حیرت‌انگیز رسیدم. سعید امامی در زمان انقلاب، برخلاف گفته آقای حسینیان 19 ساله نبود، بیست و دو ساله بود. پدر معنوی و مربی خانواده‌اش شیخ مهدی صدرزاده جهرمی است که ابتدا روحانی بود و عضو حزب برادران و از اطرافیان مرحوم آیت‌الله حاج سید نورالدین شیرازی. او به کمک آیت‌الله سید نورالدین شیرازی نماینده مجلس شد ولی اندکی بعد لباس روحانیت را کنار نهاد. صدرزاده در دوران‌های متمادی، در تمامی ادواری که سردار فاخر حکمت ریاست مجلس را به دست داشت، نایب‌رئیس مجلس بود. صدرزاده از بنیانگذاران و گردانندگان شبکه‌های فراماسونری در جنوب ایران است و در کتاب فراموشخانه و فراماسونری در ایران، نوشته اسماعیل رائین، نیز نام او به عنوان عضو «لژ مهر» درج شده. مادر سعید امامی از خانواده اعتماد و خواهرزاده مهدی صدرزاده است. بسیاری از اعضای خانواده اعتماد عضو فرقه بهائی هستند و با خانواده روحانی (اهل سروستان، معروف به بهائی‌گری) پیوند سببی دارند. (برای مثال، آقای فرهاد اعتماد شوهر خانم گلی روحانی بود.)

 

همان‌گونه که گفتم، سرهنگ ژاندارمری عباس پاکروان عموی ناتنی سعید امامی و پسرعموی پدر سعید بود. به عبارت دیگر، مادربزرگ پدری سعید ابتدا همسر پدر عباس پاکروان بود و پس از مرگ او با پدر بزرگ سعید، که پسرعموی شوهر سابقش بود، ازدواج کرد. عباس پاکروان از شوهر اوّل و علی‌اکبر امامی، پدر سعید، از شوهر دوّم او بودند. اولی نام خانوادگی «پاکروان» را برگزید و دومی «امامی» که ربطی به خانواده معروف امامی، از تبار امام جمعه آباده، ندارد. خانواده پاکروان نیز به بهائی‌گری و عدم تقید به موازین اخلاقی شهره‌اند.

 

****

  
بدینسان، حسینیان آشفتگی عجیبی آفرید که آشفتگی‌های پدیدآمده از سوی کسانی چون علیرضا نوری‌زاده و اکبر گنجی و عمادالدین باقی را تکمیل می‌کرد. در هیاهویی که حسینیان از یکسو و گنجی و نوری‌زاده و باقی از سوی دیگر آفریدند اصل ماجرا به‌کلی گم شد و سرانجام معلوم نشد سعید امامی که بود و چه کرد؟
 

***

من سال‌ها درباره سعید امامی و پیشینه خانوادگی او سکوت کردم تا خود را آلوده جنجال‌های ناشی از پرونده شوم قتل‌های زنجیره‌ای نکنم. ولی از همان زمان با حیرت و تأسف جنجال‌آفرینی‌های آقای حسینیان از یکسو و ژورنالیست‌های سطحی چون اکبر گنجی و علیرضا نوری‌زاده از سوی دیگر را دنبال و تحلیل می‌کردم.

****

 

سعید امامی در سال 1355 برای تحصیل به آمریکا رفت. در آن زمان یکی از دایی‌های او، به‌نام سرهنگ سلطان محمد اعتماد، وابسته نظامی حکومت پهلوی در واشنگتن بود. سعید زیر نظر او زندگی و تحصیل در آمریکا را آغاز کرد و برای تحصیل در یکی از رشته‌های مهندسی به دانشگاه شهر استیل واتر در ایالت اوکلاهما رفت. او در استیل واتر عضو کنفدراسیون «سیس» CIS)) شد.

 

رفیع‌زاده (وابسته امنیتی و اطلاعاتی سفارت ایران) با سلطان محمد اعتماد (دایی سعید امامی و وابسته نظامی سفارت ایران) رابطه نزدیک داشت. به دلیل این رابطه، در اوائل سال 1357، که امواج انقلاب اسلامی در ایران اوج گرفته و پیروزی نهضت امام خمینی برای تمامی ناظران سیاسی مسلم بود، سعید امامی از کنفدراسیون مائوئیستی «سیس» کناره گرفت و عضو انجمن اسلامی ایالت اوکلاهما شد و به سرعت خود را به عنوان عنصری فعال شناسانید. در این زمان سرویس‌های اطلاعاتی می‌کوشیدند عوامل نفوذی خود را به درون انجمن‌های اسلامی دانشجویان ایرانی در آمریکا و اروپا و سایر نقاط خارج از ایران نفوذ دهند تا پس از بازگشت به ایران در مقامات عالی جای گیرند. چنین نیز شد. علاوه بر سعید امامی، تعدادی نه چندان اندک از این‌گونه عوامل نفوذی وارد انجمن‌های اسلامی دانشجویان در خارج از کشور، به‌ویژه در آمریکا، شدند. اینان پس از بازگشت به ایران در مناصب حساس جای گرفتند و برخی‌شان در سال‌های پسین به مقامات عالی رسیدند. سعید امامی و سیروس ناصری نمونه‌هایی از این «تازه انقلابیون» و «نومسلمانان» سال‌های 1356- 1357 در آمریکا هستند.

فعالی
سعید امامی در میان مائوئیست‌های شهر استیل واتر مأموریت نفوذی از سوی اف. بی. آی. بود. در درون آمریکا «سیا» حق فعالیت ندارد و اف. بی. آی. در کلیه تشکل‌های صنفی، از جمله دانشجویی، و قومی و غیره دارای مأموران نفوذی از جنس خود آنان است. این مأموران پس از خروج از آمریکا و بازگشت به موطن‌شان به «سیا» وصل می‌شوند. امروزه می‌دانیم که حفیظ الله امین، رئیس‌جمهور حکومت کمونیستی افغانستان، در دوران تحصیل در دانشگاه کلمبیا (نیویورک) وضعی مشابه با سعید امامی داشت و مدتی پس از بازگشت به کشورش با حمایت سیا در افغانستان به قدرت رسید.

بعدها، زمانی که فیلم اعترافات متهمان قتل‌های زنجیره‌ای آماده پخش از سیما بود، همان فیلمی که هیچگاه پخش نشد، عباد در دفتر خود در دبیرخانه شورای عالی امنیت ملّی نشانم داد. با استهزا گفت: «ببین با شکنجه چه مزخرفاتی به دهان متهمان گذاشته‌اند. فهیمه درّی، همسر سعید امامی، اعتراف کرده که در آمریکا مأمور نفوذی اف. بی. آی. در میان دانشجویان ایرانی بوده در حالی‌که باید می‌گفت مأمور نفوذی سیا بوده است.» من، پس از دیدن اظهارات فهیمه درّی نجف‌آبادی، برای عباد همین مسئله را، غیرقانونی بودن فعالیت سیا در درون آمریکا که رسوایی واترگیت و سقوط دولت نیکسون را سبب شد، شرح دادم و گفتم: «اتفاقاً این نکته دلیل بر صحت اعترافات فهیمه درّی است زیرا یقین دارم هیچ یک از بازجویان این مسئله ظریف را نمی‌دانند تا به این خانم القاء کنند. اگر القاء بود باید طبق گفته شما فهیمه درّی خود را "نفوذی سیا" در میان دانشجویان ایرانی می‌خواند.» عباد از این پاسخ من شوکه شد.

****
سعید امامی کار خود را به عنوان کارشناس و تحلیل‌گر مسائل بین‌المللی آغاز نمود، به‌تدریج با حمایت فلاحیان برکشیده شد و سرانجام به مدت هشت سال معاونت امنیت این وزارتخانه را به دست گرفت.
در این دوران، نام سعید امامی با حوادثی مشکوک پیوند خورد که من از همان زمان وقوع، بی‌آن‌که بدانم عامل آن‌چه کسانی بودند، بر اساس تحلیل، به ضرس قاطع این اقدامات را به سرویس اطلاعاتی اسرائیل منتسب می‌کردم. قتل شاپور بختیار، قتل عبدالرحمن قاسملو، کشتار رستوران میکونوس، قتل کشیشان مسیحی در شیراز، قتل برخی شخصیت‌های اهل سنت و غیره و غیره. قتل بختیار، در زیر حفاظت دقیق پلیس امنیتی فرانسه و در حالی که پسر بختیار افسر بلندپایه پلیس امنیتی فرانسه بود، بدون تسهیلات سرویس اطلاعاتی اسرائیل امکان نداشت. قاسملو در زمانی به قتل رسید که تز مبارزه مسلحانه علیه جمهوری اسلامی ایران را ترک کرده و به دنبال راه‌کارهای مسالمت‌آمیز و مذاکره با مقامات ایران بود و در جریان یکی از این مذاکرات، به همراه نظامی ایرانی طرف مذاکره، ترور شد. او به قتل رسید و سردار ایرانی از ناحیه سر و دهان به شدت مجروح شد. خود من، اندکی پیش از این حادثه، از رادیوی گروه رجوی سیل فحاشی‌ها علیه قاسملو را می‌شنیدم.
این قتل برای ایران چه سودی می‌توانست داشته باشد؟ به سود منافقین بود یا ایران؟ آیا سیاست درست از سوی جمهوری اسلامی، تقویت قاسملو در مقابل تروریسم منافقین و تلاش برای منزوی کردن فرقه رجوی نبود؟ جلسه رستوران میکونوس نیز برای تشکیل جبهه‌ای از گروه‌های سیاسی مخالف جمهوری اسلامی با مشی مبارزه مسالمت‌آمیز و نفی مشی تروریستی منافقین تشکیل شد. فرقه رجوی به این مذاکرات نیز به شدت فحاشی می‌کرد زیرا به انزوای شدید ایشان در میان ضد انقلاب مقیم خارج از کشور می‌انجامید. رفتار درست از سوی ایران تقویت جلسه میکونوس و کمک به تشکیل جبهه‌ای بزرگ علیه منافقین بود نه عکس آن. اینان نیز در حین مذاکره به قتل رسیدند. یکایک حوادث مشکوکی که در دوران اقتدار سعید امامی رخ داد، و بعدها به او منسوب شد، از این منظر قابل تحلیل و انتساب آن به منافقین و سرویس اطلاعاتی اسرائیل قابل اثبات است.

سرانجام، پس از رسوایی بزرگ انتقال موشک به بلژیک، ظاهراً برای حمله به ساختمان مقر پیمان ناتو، که به ایران منتسب شد و جنجالی بزرگ برانگیخت، با دستور مقام معظم رهبری، فلاحیان، وزیر وقت اطلاعات، مجبور به برکناری سعید امامی از معاونت امنیت شد. ولی فلاحیان سعید امامی را تنبیه نکرد؛ وی در مقام «معاون بررسی‌ها»، با حفظ شبکه عوامل خود، به فعالیت در سطوح عالی وزارت اطلاعات ادامه داد. در این دوران، فعالیت سعید امامی از سمت و سویی مشابه با گذشته برخوردار بود ولی در حوزه فرهنگ. انتشار خاطرات پری غفاری، کتابی سخیف که مصداق بارز اشاعه منکرات به شمار می‌رود، و انتشار خاطرات بی‌ارزش منصور رفیع‌زاده، تحت عنوان افشاگری علیه حکومت پهلوی، نمونه‌هایی از عملکرد او در این دوره است. با صعود دولت خاتمی، سعید امامی در مقام مشاور وزیر به فعالیت خود ادامه داد و در این سمت بود که «قتل‌های زنجیره‌ای» را طراحی و هدایت کرد. عجیب است که در میان قربانیان این فاجعه معتدل‌ترین‌ها آماج قرار گرفتند: پوینده و مختاری در «کانون نویسندگان» منادی روش اعتدال بودند و مخالف با عناصر تندرو. بحث درباره قربانیان این حادثه و اهداف قتل یکایک آن‌ها و قربانیان دیگر، همچون منوچهر صانعی و مجید شریف، که نام آن‌ها رسماً هیچگاه اعلام نشد، مجالی دیگر می‌طلبد.
آن‌چه درباره سعید امامی گفته شد، شرحی مختصر از ماجرای اوست.

***

  

در مورد آقای حسینیان سه مسئله برای من ابهام‌های جدّی آفریده است: اوّل، انکار نقش سِر شاپور
یپورتر، رئیس شبکه‌های اطلاعاتی بریتانیا در ایران، توسط ایشان و مرکز اسناد انقلاب اسلامی؛ دوّم، صلاحیت علمی ایشان برای تصدی نهاد پژوهشی و اسنادی مهمی چون مرکز فوق؛ سوّم، دفاع بی‌پروا و جنجالی وی از سعید امامی (اسلامی)، معاون پیشین امنیت وزارت اطلاعات و متهم اصلی پرونده «قتل‌های زنجیره‌ای»، و منتسب کردن توطئه قتل‌های زنجیره‌ای به تعارض جناح‌های سیاسی بود که به عاملی بسیار مؤثر در مبهم ماندن رازهای این پرونده و ایجاد آشفتگی در مواضع نیروهای انقلاب و استتار ماهیت این توطئه بدل شد.

****
«حجت‌الاسلام والمسلمین روح‌الله حسینیان اهل روستای صُغاد آباده است. روستایی است بهائی‌نشین و در این زمینه معروف. ولی، تنها به صرف تعلق به این روستا مگر می‌توان اهانتی بزرگ کرد و شخصیتی چون آقای حسینیان را، که سال‌ها حاکم شرع وزارت اطلاعات بوده و هم اکنون مشاور امنیتی رئیس جمهور و رئیس مرکز اسناد انقلاب اسلامی است و به زودی رئیس کمیسیون امنیت ملی مجلس خواهد شد، خدای ناکرده به بهائی‌گری متهم نمود؟ آن هم شخصیتی که در دوران فعالیت پژوهشی خود یکی از معروف‌ترین کتاب‌ها‌ را علیه بهائی‌گری، نوشته دکتر سعید زاهد زاهدانی، منتشر کرده و اولین مقاله شماره 17 فصلنامه مطالعات تاریخی (تابستان 1386، ویژه بهائیت)، از اوست.»
***
این توجه به موطن و زادگاه آقای حسینیان ضرور بود زیرا ایشان، با توجه به سوابق گذشته‌اش، از سوی برخی کانون‌ها نامزد ریاست کمیسیون امنیت ملّی در مجلس هشتم است و این سیر اعتلایی احتمالاً تا تصدی دبیری شورای عالی امنیت ملّی و وزارت اطلاعات و شاید، در سال‌های بعد، نامزدی مقام ریاست‌جمهوری، مانند آقای حسن روحانی، تداوم خواهد یافت. به یقین، این تأکید «اتهام» نیست، توجهی است از سر تعلق به انقلاب و نظام که قطعاً باید بیان می‌شد حتی به بهای برخی کدورت‌ها. امید من آن است که آقای حسینیان با ارائه سوابق خانوادگی خود به مراجع ذیصلاح شایستگی کامل خویش را برای صعود در مناصب مهم سیاسی و امنیتی به اثبات رساند و این شبهه برای من نیز برطرف شود. معهذا، انتقادات من به عملکردها و مواضع و عدم صلاحیت علمی ایشان پا بر جا خواهد بود.
 
***
کامل اش را این جا+ بخوانید.

 
بیان دیدگاه

نوشته شده توسط در 28 آوریل 2008 در Uncategorized

 

دندان عقل

اصولا چیزهایی که یک جورهایی به عقل مربوط می شوند٬
دردناک اند.
از آن «دلا دیوانه شو»ی معروف بگیر تا این دندان عقل.
 
حکایت دندان عقل هم این است که
 یا فک حضرتعالی جا دارد٬
 که به زبان خوش -۱۸٬۱۹ سالگی- می آید بیرون.
 
یا فک حضرتعالی جا ندارد.
که نمی زند بیرون و تا ۲۵-۲۶ سالگی و گاهی بیشتر طول می کشد.
و باز هم کامل بیرون نمی آید.
این است که دندان عقل اغلب کسانی که
در سنین بالا دندان عقل در می آورند٬ را می کشند.

به هر حال٬ هنگام بیرون آمدن دندان مزبور٬
با توجه به این که هماهنگ و با همدیگر و به یک اندازه بیرون نمی آیند٬
آن که بیشتر و پیشتر بیرون بیاید٬
به دندان مقابل و لثه اش (که کمتر بیرون آمده) فشار می آورد٬
و موجب التهاب می شود.

این التهاب به نوبه‌ی خود باعث دردی می شود که
فک را به حالتی در می آورد که
در اصطلاح عوامانه «قفل شدن فک» نامیده می شود.

جوری می شود که نمی توانی دهانت را درست و بدون درد باز کنی.
مجبور می شوی با قاشق چایخوری غذا بخوری که دهانت را کمتر باز کنی.
چرک خشک کن و بروفن را هم برای همین می دهند که التهاب و درد را کنترل کنند.

فکی که جا داشته باشد٬ یک بار درگیر این فرآیند می شود و خلاص.
فکی که جا نداشته باشد٬ اگر دندان را بیرون نکشد٬
چند روز گرفتار می شود و خوب می شود و
چند وقت بعد مجددا گرفتار می شود.
نمی توان هم گفت که چند وقت دیگر؟
**
به هر حال اگر دندان عقلتان دیر در آمد٬
باید بروید عکس بگیرید که تکلیف معلوم شود.
من خودم عکس که گرفتم دیدم یکی از دندان های مزبور
-ریشه و تنه اش-کاملا عمود بر سایر دندان هاست!

دهان شویه هم فراموش نشود.
بروید سرم آب ونمک مشهور را از داروخانه بگیرید.
سرنگ بزرگ هم بگیرید. تیزی سر سرنگ را قطع کنید که زخم و زیل نشوید!
(سر سرنگ را حرارات هم بدهید که ضدعفونی شود)
آب نمک مزبور را در سرنگ پر کنید
و با فشار بر روی لثه و دندان و موضعی که درد می کند بپاشید.
کمک بسیار خوبی برای بهبود التهاب خواهد بود.

بلا از جانتان دور!

 
بیان دیدگاه

نوشته شده توسط در 28 آوریل 2008 در Uncategorized

 

روح پنجم

آدمی را حیاتی است که به نام حیات نباتی مشهور است.
و هر حیاتی را روحی است.
حیات نباتی را روحی به نام روح البدن است.
انسان یک نبات است و بیش از آن.

آدمی را حیاتی دیگر است که حیات حیوانی باشد.
حیات حیوانی را روحی است که نامش روح الشهوه است.
انسان یک نبات است و یک حیوان است و بیش از آن.

آدمی را حیاتی دیگر هست که نزد ما به حیات انسانی مشهور است.
و این حیات را روحی است که در روایت آن را روح القوه نامیده اند.
همه‌ی آدمیان که بر این کره‌ی خاکی می زیند٬ واجد این سه روح هستند.

هنگامی که آدمی به خدای تعالی ایمان می آورد٬ روح چهارمی می یابد که
متضمن حیات ایمانی است. هر چه عمق ایمان بیش تر شود٬ این روح نیز وسعت می یابد.
نام این روح را در روایت روح الایمان گفته اند.

معصومین و انبیا الهی نیز از روح پنجمی برخوردارند که چیزی عظیم تر از این هاست.
نام روح القدس را احتمالا شنیده باشید.
این روح پنجم٬ یک چیز عظیمی است که بنده وامثال بنده عقلمان به آن نمی رسد.
و خدا هم فرموده از امور مربوط به خودش است و به کسی ربطی ندارد!
به این روح انبیا مبعوث می شوند و عصمت می یابند و در تکوین عالم صاحب قدرت می شوند.
 
خلاصه این که مومن٬ دارای چهار روح است و اگر خیلی در روح الایمان پیش برود٬
و به فرموده‌ی حافظ٬ فیض روح القدس هم باز مدد فرماید٬
‌یک چیزهایی از روح القدس هم نصیبش می شود.

***
به هر حال قد و قواره‌ی ما به گفتن این حرف ها نمی رسد.
حاج آقا جایی به مقتضای بحث این مطالب را فرموده بود.
برایم خیلی جالب آمد.
گفتم شاید برای شما هم جالب باشد.

 
بیان دیدگاه

نوشته شده توسط در 26 آوریل 2008 در Uncategorized

 

دولت نهم!

چرا این جوری نگاه میکنی....رئیس جمهور نیس که؟! 

عکس از «O. Losunskiy»

 
بیان دیدگاه

نوشته شده توسط در 24 آوریل 2008 در Uncategorized

 

دولت نهم:‌ ما باید مدیریت جهان را بر عهده بگیریم!

مدیریت جهان و احمدی نژآد - کاریکاتور و عنوان از نیک آهنگ کوثر

***

تیتر و عکس از نیک آهنگ کوثر است.

 
بیان دیدگاه

نوشته شده توسط در 23 آوریل 2008 در Uncategorized

 

تمرکز

Forget about all the reasons
why something may not work.
You only need to find one good reason why it will.

 

Dr. Robert Anthony

 
بیان دیدگاه

نوشته شده توسط در 21 آوریل 2008 در Uncategorized

 

درباره‌ی ازدواج (2)

 توکل

·  در مورد توکل حرف زدن در حد دهان چون من بی سر و پایی نیست. اما حسب تبرک چند حدیث عرض می کنم و فرمایشاتی از حاج آقا و مختصری از آن چه از دیگر بزرگان شنیده ام.

·  در حدیث است که انسان باید توکل کند به خدا. به خدا تکیه کند به چند دلیل. اول این که خدا قدرتش را دارد. خداوند داراست. هر چه بخواهد دارد و هر چه بخواهد می کند. پس زورش زیاد است. از همه هم بیشتر است. دوم این که بخیل هم نیست. اتفاقا پی بهانه می گردد که ببخشد و ببخشاید. کریم و بخشنده و مهربان هم هست. سوم این که خدا ما را دوست هم دارد. بلکه ما را بیش‌تر از خودمان هم دوست دارد. چهارم این که از آخر و عاقبت کارها هم خبر دارد. می داند آخرش چی می شود. خوب است یا بد. همه ی راه و چاه ها را هم می داند. خوب آدم اگر کارهایش را نسپرد به دست چنین کسی که مخش عیب دارد!  هم دارا است. هم داناست. هم بخیل نیست. هم ما را دوست دارد و دوست دارد که ما به آن چه می خواهیم برسیم و ….

·  در حدیث است که کسی که توکل کند حتما موفق می شود و کارش ختم به خیر می‌شود. برای متوکل شکست فرض ندارد.

·  اما در مورد سپردن و توکل کردن باید دقت کرد. نگفته اند همه چیز را رها کنید به امان خدا. داستان «یکی روبهی دید بی دست و پای» سعدی را خوانده ای؟ اگر شیر باشی، خدا کمک می‌کند صید خوب شکار می‌کنی.

·  مرز خیلی دقیقی دارد توکل. این که کجای کار را خودم بکنم. کجای کار را بسپرم به خدا؟    رها کردن همه چیز بدون قید و بند٬ توکل نیست؛ لاابالی گری است. بی قیدی و تنبلی و خماری است.  نتیجه‌ی خوبی هم ندارد. مثل آن درویشی است که روباه شل را دید و دلش خواست و رفت یک گوشه‌ای خمار نشست و دهانش را باز کرد که روزی، خودش برسد. روزی نرسید و جان به سر شد. بانگ آمد که «برو شیر درنده باش ای دغل…. مینداز خود را چو روباه شل!»

· یادت نرود که این وسط با یک توکل سردستی بنده و شما٬ معجزه رخ نمی‌دهد. پارتی بازی می‌کنند ولی خلاف قانون نمی‌کنند! مثل این که رئیس اداره‌ای خودش پیگیر کار ات بشود. کار ات زودتر و بهتر انجام می‌شود. ولی رئیس هیچ وقت قانونی که خودش وضع کرده را نمی‌شکند. چون رئیس ما رئیس درست و حسابی ای است.

· حاج آقا عبارت زیبایی فرمودند. من هم عینا برایتان می‌گویم: «هر کار که می‌خواهی بکنی٬ هزار تا کار توی فکرت می‌کنی و دو تا کار با دستت می‌کنی. توکل آن است که آن هزارتا فکر غیرضرور را نکنی و آن دو تا کار که با دستت می‌کنی را بکنی»

· منظور این نیست که فکر نکنی. نمی‌دانم برایت پیش آمده یا نه. من این را در کنکور تجربه کرده ام. برای موفقیت در کنکور باید درس بخوانی و تست بزنی و برنامه داشته باشی. این کار را باید بکنی. بحثی هم درش نیست. کم هم بگذاری٬ چوبش را می خوری. نه با توکل -و نه با هیچ دوپینگ دینی دیگری- قرار نیست جبران این بخش از کار را بکنی. در عین حال می‌بینی هزار فکر و چیز بی ربط در ذهنت می آید. " اگر قبول نشوم چی؟" "اگر روز کنکور خراب کنم چی؟" "اگر فلانی فلان شود و من بهمان شوم چی؟" "اگر این رتبه ام …." اگر. اگر. اگر…. خلاصه این که٬ می‌بینی کتاب جلویت باز است و دو ساعت گذشته است و هزار فکر و نقشه کرده‌ای و کشیده ای؛ و در نهایت آن دو کاری که به دستت باید می‌کردی را هم نکرده ای.

· به قول مولانا "در اگر نتوان نشست". این اگر ها و این فکر ها و نقشه ها و این چیزها را باید ریخت دور. ندیده‌ای کسانی که از ترس زمین خوردن و در چاله افتادن٬ از راه افتادن و رفتن پرهیخته اند! (به راه بادیه رفتن به از نشستن باطل!)

·توکل مال قدم های بزرگ است. خدا رحمت کند آقای مطهری را. جایی حدیثی از امیرالمومنین می‌فرمود که «دین٬ مانند پوستین است. اگر بر مدار درست اش فهم و استفاده شود٬ هم زیباست و هم آدمی را گرم می‌کند. اگر درست فهم و استفاده نشود٬ هم گرما ندارد و هم ظاهر بسیار زشتی -چیزی شبیه به گوسفند- به استفاده کننده می‌دهد.» بعد هم حضرت مثال می زنند از خوارج که دینشان -به علت کج فهمی- پوستین وارونه است.بعد هم آقای مطهری سری زد به زمانه‌ی خودمان. می فرمود که زمان صدر اسلام هر کس می خواست کار شاقی بکند٬ کار بزرگی بکند٬ مجاهده‌ی خارق العاده‌ای بکند می گفت توکلت علی الله. توکل بر خدا. می گفت انشاءالله. ما ها هر وقت می‌خواهیم یک کاری را سفت نگیریم و شل بدهیم و تنبلی کنیم٬ می گوییم توکل بر خدا. هر کاری را که می خواهیم یک جوری تویش شک بیاوریم و از زیرش در برویم می گوییم انشاءالله!

·  خلاصه کنم که توکل رمز موفقیت است. کسی که توکل کند حتما پیروز است. خیالش راحت باشد که خدا بهترین شرایطی که می‌شده است را برایش پیش خواهد آورد. اما توکل نباید از کوشش کم کند. نباید کوچکترین گوشه ای از فعالیت هایی که باید انجام بدهی را ساییده کند. کسی که راه را بلد نبود و به خیال خودش توکل کرد و راه افتاد و در بیابان گم شد و از تشنگی و گرسنگی تلف شد٬ نباید از کسی طلبکار باشد. نباید از خدا شاکی شود که «من که توکل کرده بودم…پس چی شد؟» چرا که به آن کاری که کرده توکل نمی گویند. کسی که تحقیق کافی نکرده است و به مشکل برخورد کرده است٬ از کسی جز خودش طلبکار نباشد.

· دل کسی که توکل کند آرام است. خیالش جمع است. خدا همه ی اگرها و مگرها را بهتر بلد است. خودش بهتر می‌داند. فکرش را هم زودتر و بهتر می‌کند و بهترین موقعیت ها را برای توکل کننده‌ی به خودش ایجاد می‌کند.

· خدا خیلی مرد است. خیلی لوطی است. کسی که به‌ش پناه بیاورد را سر نمی‌دواند. حال گیری نمی کند. تصفیه حساب بدکاری های آدم ها را سر بزنگاه ها نمی کند. حال نمی گیرد. ضد حال نمی زند. مثل من و تو تنگ نظر نیست که. برو توکل کن به خدا. چشم هایت را هم باز باز نگه دار.توکل که کردی مثل آن درویش نشو. نگیر بخواب. خیالت راحت باشد ولی چشمت را باز نگه دار. پس پرده را هم برایت رو می کند. اگر در دام هم باشی، کمک می کند زودتر دام را ببینی. آخرش هم اگر نتیجه به آن شیرینی که فکر می کردی نشد٬ خیالت راحت است که بلای الهی است. امتحان الهی است. آن وقت است که مزه می دهد. آدم از بلای الهی و امتحان الهی که دردش نمی گیرد. درد آن جاست که از کم کاری ماست.

· دستش به همراهت!

 
بیان دیدگاه

نوشته شده توسط در 20 آوریل 2008 در Uncategorized